Προσχεδιασμένος Προφορικός Λόγος (από Γιούλη Αλεξίου)

Παρασκευή-Αποστολία Αλίρη_Λύκειο Πολυκάστρου

Ιούλιος 2017, Βουλή των Εφήβων, Παρασκευή-Αποστολία Αλίρη από το ΓΕ.Λύκειο Πολυκάστρου Ν. Κιλκίς

ΟΜΙΛΙΑΕΙΣΗΓΗΣΗ, ΔΙΑΛΕΞΗ, ΔΟΜΗ, Ποια στοιχεία πρέπει να προσεχθούν, Υποδείγματα προσφωνήσεων σε προσχεδιασμένο προφορικό λόγο,Υποδείγματα εκφράσεων για το κύριο μέρος σε προσχεδιασμένο προφορικό λόγο, Υποδείγματα επιφωνήσεων σε προσχεδιασμένο προφορικό λόγο, Επικοινωνιακό πλαίσιο, Επικοινωνιακή περίσταση, Δέκτης…

ΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ: θεωρία (και σε powerpoint) και ασκήσεις ΚΕΕ

imgc1_1

A. Το δοκίμιο

Είναι ιδιαίτερο γραμματειακό είδος του πεζού λόγου που σχετίζεται με την πειθώ. Μ’ αυτό ασχολήθηκαν άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών και της επιστήμης. Έχει στοιχεία:

Χαρακτηριστικά του δοκιμίου

  • Ευσύνοπτο (μικρή έως μέση έκταση)
  • Εύληπτο και καλογραμμένο
  • Εκλαϊκεύει ιδέες, επιστημονικά και φιλοσοφικά πορίσματα
  • Παρακινεί σε συμμετοχή τον αναγνώστη με τη σκέψη και τη φαντασία
  • Απευθύνεται στη νόηση, όταν επιζητεί να πληροφορήσει, και στο συναισθη­ματικό κόσμο, όταν επιδιώκει να συγκινήσει και να τέρψει.
  • Η πραγματικότητα παρουσιάζεται φιλτραρισμένη μέσα από τις εμπειρίες και τα προσωπικά βιώματα του συγγραφέα, λιγότερο επιστημονικά και πε­ρισσότερο καλλιτεχνικά.
  • Εκφράζει τις παρατηρήσεις του, τις σκέψεις, τα συναισθήματα για τη ζωή ή περιπλανιέται στο χώρο των ιδεών.
  • Κινείται ανάμεσα στην επιστήμη, στη φιλοσοφία και στη λογοτεχνία.
  • Προσπαθεί να αναλύσει και να ερμηνεύσει, εκλαϊκεύοντας θέματα αισθητι­κής, ηθικής, κοινωνικής, πολιτικής τάξης, να διδάξει, να τέρψει και να πείσει.
  • Στο δοκίμιο η προσωπικότητα του συγγραφέα:

α) δίνει κύρος σ’ ό,τι λέγεται

β) προσφέρει το παράδειγμα, τη ζωντάνια στην έκφραση, το

ανεπανάληπτο ύφος. 

Η πειθώ στο δοκίμιο

Ο συγγραφέας στο δοκίμιο καταθέτει τις απόψεις του και προσπαθεί περισσό­τερο ή λιγότερο να πείσει.

Με το δοκίμιο:

  • προσεγγίζει ένα θέμα
  • εκθέτει, διασαφηνίζει και υποστηρίζει τις ιδέες του με:
  • επιχειρήματα
  • τεκμήρια
  • παραδείγματα
  • καταλήγει σε προτάσεις αντιμετώπισης ενός προβλήματος
  • δεν επιδιώκει τον άμεσο και εύκολο επηρεασμό αλλά τη διεύρυνση του προβληματισμού
  • διδάσκει
  • ενημερώνει
  • πληροφορεί
  • πλουτίζει τις γνώσεις
  • οξύνει την κρίση
  • καλλιεργεί την ευαισθησία
  • δε δογματίζει, θεωρεί τα πάντα σε εξέλιξη
  • δεν εξαντλεί το θέμα ούτε εξάγει οριστικά συμπεράσματα.

Η γλώσσα του δοκιμίου 

Χαρακτηριστικά: ο λόγος του δοκιμίου είναι ο επιστημονικός ή ο στοχα­στικός λόγος. Ακολουθεί τους κανόνες μιας λογιότερης γραμματικής. 

Χαρακτηριστικά στοιχεία:

  • τεχνικές μετάβασης και συνοχής (με συνεκτικά μόρια, εκφράσεις κ.λπ.).
  • μόρια και εκφράσεις που φανερώνουν:
  • τη στάση του συγγραφέα απέναντι στο θέμα
  • την οπτική γωνία

Σύνταξη:

  • συνθέτη δομή προτάσεων (κυρίως υποτακτικός λόγος)
  • αφηρημένο λεξιλόγιο
  • προφορικότητα στην έκφραση
  • οικειότητα στο ύφος

Οργάνωση του δοκιμίου

Στα δοκίμια παρατηρούμε τους εξής τρόπους οργάνωσης:

  • λογικό (έχουν επιστημονικό λόγο και αποδεικτικό χαρακτήρα)
  • ελεύθερο
  • συνειρμικό

α) Δομή δοκιμίου με λογική οργάνωση

  • Πρόλογος
  • θέμα
  • κατευθυντήρια ή κύρια ιδέα-θέση του συγγραφέα
  • Κύριο μέρος
  • διασαφηνίζει
  • αποδεικνύει τη θέση του
  • Επίλογος
  • συμπυκνώνει ή
  • επανεκθέτει την αρχική του θέση

β) Δομή δοκιμίου με πιο ελεύθερη οργάνωση (προσεγγίζει τη λογοτεχνία)

  • υπάρχει ένα κεντρικό θέμα
  • οι επιμέρους ιδέες συνδέονται συνειρμικά
  • ο συγγραφέας περιδιαβάζει στο χώρο των ιδεών.

Συχνά απουσιάζει ένα καθαρό διάγραμμά του.

Β. Δοκίμιο και άλλα γραμματειακά είδη

δοκίμιο και ημερολόγιο

ημερολόγιο: είναι η προσωπική καταγραφή σκέψεων, συναισθημάτων συμβάντων ατομικού αλλά και ευρύτερου ενδιαφέροντος. Χαρακτηρί­ζεται από υποκειμενισμό, όπως το δοκίμιο, δεν έχει όμως ένα θεματικό κέντρο και τα θέματα είναι επικαιρικού χαρακτήρα.

δοκίμιο: Ο δοκιμιογράφος παρουσιάζει:

  • τον εσωτερικό του κόσμο
  • ανέλιξη του στοχασμού του
  • την πνευματική του πορεία

 δοκίμιο και συνομιλία

  • Το δοκίμιο είναι μια συνομιλία του δοκιμιογράφου με τον εαυτό του
  • μια πρόσκληση – πρόκληση στον αναγνώστη να προσθέσει τους δικούς του προβληματισμούς.

 δοκίμιο και επιστολή

επιστολή: τρόπος επικοινωνίας μεταξύ δύο ανθρώπων που βρίσκονται μακριά ο ένας από τον άλλο. Αντικαθιστά τη συνομιλία.

  • Χαρακτηριστικά δοκιμίου που παρουσιάζει κοινά στοιχεία με μια επιστολή:
  • έκφραση σε πρώτο ενικό πρόσωπο
  • ελεύθερη περιπλάνηση από ένα θέμα στο άλλο
  • αυτοσχεδιασμός
  • προσωπική ιδεολογική κατάθεση ή και εξομολόγηση. 

δοκίμιο και λογοτεχνία (στοχαστικός χαρακτήρας δοκιμίου)

Όταν ο δοκιμιογράφος επιδιώκει περισσότερο να τέρψει, τότε χρησιμοποιεί στοιχεία της λογοτεχνίας. Συγκεκριμένα:

  • αντιμετωπίζει τα πράγματα από καθαρά προσωπική σκοπιά
  • δίνει πλασματική κι όχι αντικειμενική απεικόνιση της πραγματικότητας
  • αναπτύσσει τη σκέψη του συνειρμικά και διαισθητικά κι όχι τόσο λογικά
  • οι εικόνες γίνονται σύμβολα με σκοπό κυρίως την υποβολή κάποιων νοη­μάτων παρά την πειθώ.
  • παρέκκλιση από τη γλωσσική νόρμα (συνυποδηλωτική χρήση της γλώσσας).

δοκίμιο και άρθρο

Άρθρο: Κείμενο στο οποίο αναλύεται θέμα πολιτικό, κοινωνικό ή επιστη­μονικό και απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό.

  • Διαφορές άρθρου και δοκιμίου:
    1. Το άρθρο αναφέρεται σ’ ένα επίκαιρο γεγονός, το οποίο σχολιάζει και ερμηνεύει (ερμηνευτική δημοσιογραφία). Αντίθετα, το δοκίμιο δεν έχει επικαιρικό χαρακτήρα (ακόμη και όταν αφορμάται από κάποιο σύγχρο­νο γεγονός, ανάγεται στο μόνιμο και στο γενικό).
    2. Στα άρθρο χρησιμοποιείται η αναφορική λειτουργία της γλώσσας, κάτι που δε συμβαίνει σε όλα τα δοκίμια.
    3. Στο άρθρο απουσιάζει συνήθως ο προσωπικός και οικείος τόνος που χαρακτηρίζει το δοκίμιο.
    4. Το άρθρο είναι συντομότερο από ένα δοκίμιο.

Γ. Επιφυλλίδα   

  • Τύπος κειμένου που αναφέρεται σε διάφορα θέματα, φιλολογικά, επιστη­μονικά, κοινωνικά, καλλιτεχνικά, πολιτικά κ.λπ. και γράφεται από πρόσω­πο ειδικό στο θέμα.
  • Η θέση της στην εφημερίδα: δημοσιεύεται σε ορισμένη θέση και χωρίζε­ται συνήθως από την υπόλοιπη ύλη με ολοσέλιδη ή μικρή γραμμή. Η θέση της στο παρελθόν ήταν κατά κανόνα στο κάτω άκρο της σελίδας, ενώ σή­μερα ποικίλλει.
  • Θέμα: Ο επιφυλλιδογράφος μπορεί να ξεκινήσει από ένα επίκαιρο θέμα αλλά πολλές φορές προχωρεί σε παρατηρήσεις και σκέψεις διαχρονικού χαρακτήρα και γενικότερου ενδιαφέροντος.

Δ. Προβολή παρουσίασης (ppt) για το ΔΟΚΙΜΙΟ:

DOKIMIO-Αλεξ. Γερακίνη

Ε. ασκήσεις ΚΕΕ πάνω στο δοκίμιο (σκοπός)

ΕΚΦΡΑΣΗ ΕΚΘΕΣΗ Γ´ ΤΕΥΧΟΣ, σελ. 77-79: η αφορμή για ενημέρωση σχετικά με τον 8ετή πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988)

Ιράκ – Ιράν, 8 χρόνια πολέμου

Μια οικογενειακή αφήγηση.

Σαν σήμερα ξεκίνησε ένας ακόμη φρικτός πόλεμος στη Μέση Ανατολή. (22.9.2014)

Από τον ΝΙΚΟΛΑ ΝΤΑΜΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Όπως όλοι οι πόλεμοι, ήταν φρικτός, καταστροφικός, μια οδύνη και για τους δύο λαούς. Επίσης αναπάντεχος. Εισέβαλε στις ζωές των Ιρανών αιφνίδια την ημέρα που άνοιγαν τα σχολεία μετά τις θερινές διακοπές.

22 Σεπτεμβρίου 1980

Αν και γεννήθηκα πολύ αργότερα και σε διαφορετική χώρα, έχω την αίσθηση πως φέρω μέσα μου τον πόνο αυτού του πολέμου μέσω της μητέρας μου που τον έζησε. Ο πόλεμος αυτός, της κληροδότησε πολλές φοβίες και συμπλέγματα που είναι γνωρίσματα του χαρακτήρα της ακόμη και σήμερα, τριάντα τέσσερα χρόνια αργότερα. Είναι ακριβώς σαν το ίδιο ολέθριο αποτύπωμα που σφράγισε τον ψυχισμό του Έλληνα παππού μου, ο οποίος πολέμησε στην Πίνδο το 1940 και κόντεψε να πεθάνει στην Κατοχή από την πείνα και τον τύφο. Μέχρι τα βαθιά του γεράματα υπέφερε από το κατοχικό σύνδρομο. Τα ντουλάπια του σπιτιού του ήταν γεμάτα από σακιά με ζάχαρη, όσπρια, πακέτα από αναρίθμητες χιλιάδες χαρτοπετσέτες, εκατοντάδες σαπούνια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Πήγαινε για ψώνια και ενώ χρειαζόταν μια κομπόστα αγόραζε τρεις. Μάζευε προμήθειες ώστε αν γίνει ποτέ πόλεμος, να μην ξαναπεινάσει.

Πάντα αισθανόμουν μια συστολή και δεν τον ρώτησα ποτέ για το Έπος του ’40. Αν και μικρό παιδί φοβόμουν ότι θα ξύσω πληγές. Αυθόρμητα όμως, κάποιο απόγευμα ρώτησα την γιαγιά Ειρήνη για τον πόλεμο και μου απάντησε λακωνικά, »Ο πόλεμος είναι φόβος».

Δεν συνέχισε, δεν συνέχισα.

Κάμποσα χρόνια αργότερα, ένα πρωινό και ενώ βρισκόμουν στο σπίτι της γιαγιάς Μολούκ στην Τεχεράνη, έζησα μια πρώτη και τελευταία οικογενειακή αφήγηση για τον »Πόλεμο των Πόλεων». Μας συντρόφευε ο θείος μου. Καθόμασταν στους καναπέδες του σαλονιού, με τη γιαγιά μου να φοράει τη νυχτικιά που της είχα φέρει δώρο από την Ελλάδα και να παρηγορεί το γόνατό της που την πονούσε, κάνοντας επιδερμικές μαλάξεις. Τα μαλλιά της ήταν ακόμη ξανθά, βαμμένα παρά τα ογδόντα πέντε της χρόνια. Μου είπαν ότι συνέχιζε να περιποιείται τον εαυτό της μέχρι που έφυγε από τη ζωή.

Η »μαμανί», όπως χαϊδευτικά την αποκαλούσαμε, δηλαδή »γιαγιάκα», σχεδόν δεν μιλούσε καθόλου. Τον ρόλο του αφηγητή είχε αποκλειστικά αναλάβει ο θείος μου, ενώ εκείνη απλώς κούναγε το κεφάλι της συγκαταβατικά.

Ένα βράδυ έπεσε μια βόμβα σε μια γειτονική πολυκατοικία. Σε ένα από τα διαμερίσματα γινόταν ένα παιδικό πάρτι γενεθλίων και κάπου 20 μικρά παιδιά σκοτώθηκαν, όπως και όλοι οι υπόλοιποι ένοικοι της πολυκατοικίας. Το κτίριο έγινε ένα με το χώμα, ενώ το ωστικό κύμα τράνταξε ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο. Μια άλλη φορά βομβαρδίστηκε μια συνοικία της Τεχεράνης που ζούσε μια ξαδέρφη της μητέρας μου με τον σύζυγό της και την μικρή τους κόρη.  Μια πολυκατοικία είχε κοπεί στη μέση, το μισό κτίριο είχε υποχωρήσει και το άλλο μισό στεκόταν όρθιο. Έβλεπες εκτεθειμένα μισά μπάνια και υπνοδωμάτια.

Η γιαγιά μου ήταν συγκαταβατική με τις διηγήσεις του γιου της αλλά η μητέρα μου παραμένει πολύ αντιφατική στις δικές της αναφορές.

Με την έναρξη του πολέμου οι εξαγωγές του Ιράν υποχώρησαν από τα 14 δισεκατομμύρια δολάρια στο ένα δισεκατομμύριο. Ο πληθωρισμός εκτοξεύθηκε στα ύψη, ενώ σε λίγες μέρες μόνο η τιμή του ενός αυγού άγγιξε σε σημερινά λεφτά, τα 15 ευρώ. Η μητέρα μου μεταφέρει την ζοφερή αυτή κατάσταση, αλλά συγχρόνως τονίζει πως το διάστημα 1979 με 1985 και, όταν εγκατέλειψε οριστικά το Ιράν, ήταν η πιο δημιουργική περίοδος της ζωής της. Εκτός των σπουδών της, ασχολήθηκε με το ράψιμο, την κομμωτική και την ιαπωνική διακόσμηση ανθών, ικεμπάνα. Το φωτογραφικό υλικό της εποχής αυτής, δεν μαρτυρά κανέναν πόνο, δυστυχία ή καταπίεση. Μια πανέμορφη, νέα κοπέλα που σφύζει από ζωή ποζάρει στον φακό σαν μια ευτυχισμένη γυναίκα από οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου.  Οι φωτογραφίες είναι πάντοτε τραβηγμένες στο εσωτερικό του σπιτιού ή σε βεράντες μιας και στον δημόσιο χώρο φορούσε το ισλαμικό πέπλο. Αδυνατείς να πιστέψεις πως έχει αντικρίσει μισογκρεμισμένες πολυκατοικίες ή ζει συνεχώς με τον φόβο του βομβαρδισμού, επειδή η κατοικία της βρίσκεται κοντά στις εγκαταστάσεις του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού μεγάρου, που είναι πιθανός στόχος.

image1.jpg

«Την Άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις»: Οδυσσέας Ελύτης.  Αυτό έκανε η μητέρα μου. Εν μέσω πολέμου, έπλασε την δική της άνοιξη.

Η ίδια, όταν ξέσπασε ο πόλεμος, είχε πολύ ρευστό στην τράπεζα, που προοριζόταν για αγορά κατοικίας ως προίκα, αλλά ο πληθωρισμός εξανέμισε την αξία του ποσού. Για ένα διάστημα έμεινε στο ενοίκιο, μέχρι που αγόρασε και βολεύτηκε σε μικρότερο διαμέρισμα. Πολλές φορές τα ιρακινά αεροσκάφη κατάφερναν να αποφύγουν το ιρανικό ραντάρ και τις βραδινές ώρες βομβάρδιζαν την Τεχεράνη και άλλες πόλεις του Ιράν έχοντας ως στόχους τα φωτεινά σημεία. Η κρατική εταιρεία ηλεκτροδότησης διέκοπτε την τροφοδότηση και η πρωτεύουσα βυθιζόταν στο σκοτάδι για να μην έχουν στόχο οι Ιρακινοί, ενώ σειρήνες προειδοποιούσαν τον κόσμο να καταφύγει στα υπόγεια. Άλλοτε πάλι οι Ιρανοί κρεμούσαν διπλές κουβέρτες στα εσωτερικά των παραθύρων, τόσο για να αποφύγουν τον τραυματισμό από το σπάσιμο των τζαμιών όσο και να εμποδίσουν τη διάχυση του φωτός προς τα έξω και να αποτελέσουν πιθανό στόχο. Τον τρόμο της στιγμιαίας διακοπής του ρεύματος και της βύθισής σου σε ένα καταφύγιο με την νυχτικιά ή την πυτζάμα, η μητέρα μου την έχει μεταφέρει πολύ παραστατικά. Όπως και τα βασικά καταναλωτικά αγαθά που έγιναν απλησίαστα. Εξ ου και το ράψιμο ή η κομμωτική με την οποία ασχολήθηκε παράλληλα με τις σπουδές της. Ο πόλεμος με το Ιράκ τη μετέτρεψε σε τέτοια οικονόμα, που δεν διανοείται να καταλάβει πως υπάρχουν γυναίκες που δεν μπορούν να ισιώσουν ή να βάψουν τα μαλλιά τους μόνες τους.

Ο πόλεμος διήρκησε επτά χρόνια και εννέα μήνες, μέχρι τον Ιούλιο του 1988.

Έλαβε την προσωνυμία »Ο πόλεμος των πόλεων», διότι η κάθε πλευρά βομβάρδιζε με εκδικητική μανία τα αστικά κέντρα της άλλης. Τον βομβαρδισμό των ιρανικών πόλεων όπως της Τεχεράνης, Ισφαχάν, Αχβάζ, Αμπαντάν, Σιράζ και Ταμπρίζ ακολουθούσε ο βομβαρδισμός των ιρακινών, όπως της Βαγδάτης, Κιρκούκ, Μοσούλη, Βασόρα, Τικρίτ και Αρμπίλ. Ο πόλεμος κατέστρεψε τις οικονομίες των δύο χωρών μαζί με όλα τα δημόσια έργα και τις υποδομές που είχαν κατασκευαστεί στις προηγούμενες δεκαετίες του ’60 και ’70 από τα πετροδολάρια.

Το κυριότερο, αφαίρεσε τις ζωές 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων.

Ο πόλεμος αυτός δεν είχε νικητές. Μόνο ηττημένους. Ήρθε ισόπαλος σε θύματα, καταστροφές και δυστυχία.

rx_1_7.jpg

482px-War_of_the_Cities_map.png.jpg

Ο ιρακινός δικτάτορας Σαντάμ Χουσεΐν εκμεταλλεύτηκε το μεταβατικό στάδιο και την πολιτική αστάθεια του Ιράν μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 με τις αλλαγές στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Επιτέθηκε αεροπορικώς κατά του Ιράν και σε σύντομο διάστημα εισχώρησε βαθιά στα ιρανικά εδάφη. Το ισλαμικό καθεστώς αιφνιδιάστηκε, αλλά ο ιρανικός λαός συσπειρώθηκε έναντι της απειλής του εξωτερικού εισβολέα. Μέχρι το 1982 οι Ιρακινοί προηγούνταν και είχαν καταλάβει σημαντικό μέρος των ιρανικών νοτιοδυτικών επαρχιών του Χουζεστάν, που βρίσκονται και τα σημαντικότερα κοιτάσματα πετρελαίου της χώρας. Το 1984 το Ιράν κατέλαβε τα πλούσια σε πετρέλαιο νησιά του Ιράκ, Ματζνούν και άρχισε να ανακαταλαμβάνει τα χαμένα εδάφη του. Από το 1985 και ύστερα οι αεροπορικές επιδρομές εναντίον της Βαγδάτης και της Τεχεράνης πύκνωσαν, ενώ ο Σαντάμ Χουσεΐν κάλεσε τον Αγιατολλάχ Χομεϊνί σε εκεχειρία. Ο Χομεϊνί απέρριψε την πρόταση, διευκρινίζοντας ότι ο πόλεμος δεν θα λήξει εωσότου οι Ιρανοί σιίτες καταλάβουν τα κυριότερα λατρευτικά τους κέντρα στο Ιράκ, την Καρμπάλα, που βρίσκεται το μαυσωλείο του Ιμάμη Χουσεΐν και την Αλ Νατζάφ, που βρίσκεται το μαυσωλείο του Ιμάμη Αλί.

Για τον Αγιατολλάχ Χομεϊνί, ο πόλεμος διεξαγόταν μεταξύ πιστών και απίστων, μεταξύ των ισλαμιστών του Ιράν και των εθνικοσοσιαλιστών και κοσμικών Μπααθικών του Ιράκ.

Η υποστήριξη που πρόσφερε η Δύση και τα υπόλοιπα αραβικά κράτη -εξαιρουμένης της Συρίας και της Λιβύης- στο Ιράκ επιδείνωσε την κατάσταση, με το Ιράν να βομβαρδίζει τάνκερ του Κουβέιτ στον Περσικό Κόλπο. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων από το «σκάνδαλο Ιράν – Κόντρα», οι ΗΠΑ προμήθευσαν με πολεμικό υλικό το Ιράν προκειμένου να πετύχουν την καλύτερη μεταχείριση και τελική απελευθέρωση ομήρων από την Χεζμπολλάχ στον Λίβανο και τη χρηματοδότηση της δράσης των ανταρτικών δυνάμεων Κόντρα, στη Νικαράγουα.

Οι οικονομικές ζημίες για κάθε χώρα ανήλθαν στα 500 δισεκατομμύρια δολάρια, οι νεκροί σε 1,5 εκατομμύριο, οι τραυματίες σε 400.000 και οι αιχμάλωτοι σε 70.000. Το Ιράν συνθηκολόγησε σε κατάπαυση του πυρός τον Ιούλιο του 1988.  

rx_IMG_0057.jpg

51_3.jpg

Τόσο για τους Ιρακινούς όσο και για τους Ιρανούς, τα θύματα του οχτάχρονου πολέμου αποκαλούνται «Μάρτυρες» (Σεχίντ). Η πλειοψηφία των στελεχών της Ισλαμικής Δημοκρατίας πολέμησε στο μέτωπο, όπως ο σημερινός Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολλάχ Χαμενεΐ και ο υποψήφιος στις τελευταίες προεδρικές εκλογές του Ιουνίου 2013, Σαΐντ Τζαλιλί, που έχασε το δεξί του πόδι.Children_In_iraq-iran_war3.jpg

Οι δύο πλευρές χρησιμοποίησαν ασυνήθιστα και απαγορευμένα από τις διεθνείς συμβάσεις μέσα επίθεσης. Οι Ιρακινοί έκαναν χρήση χημικών ουσιών με αποτέλεσμα τον θάνατο περισσοτέρων από 100 χιλιάδων Ιρανών, ενώ οι Ιρανοί ενθάρρυναν εθελοντές, κυρίως παιδιά, να »καθαρίσουν» τα ναρκοπέδια προελαύνοντας των ιρανικών στρατευμάτων.

Children_In_iraq-iran_war4_1.jpg

Το ιρακινό καθεστώς εξαπέλυσε επίθεση με χημικά αέρια και κατά της κουρδικής πόλης Χαλάμπζα εντός των συνόρων του, προκαλώντας τον θάνατο πέντε χιλιάδων άμαχων κατοίκων με την κατηγορία ότι στην πόλη αναπτύσσονταν δυνάμεις Κούρδων ανταρτών που πολεμούσαν στο πλευρό του Ιράν.

Με τη λήξη του πολέμου το Ιράν προσπάθησε να επουλώσει τις ζημιές του πολέμου και να ορθοποδήσει. Στην Τεχεράνη και σε άλλες πόλεις του Ιράν, βασικές οδικές αρτηρίες έλαβαν ονόματα »Μαρτύρων», ενώ διάφορες επιφάνειες κτιρίων ζωγραφίστηκαν με τις μορφές των πεσόντων και με αποφθέγματα για την αξία του πολέμου.

Οι Ιρανοί δεινοπάθησαν από τον οχτάχρονο πόλεμο με το Ιράκ, αλλά το καθεστώς των μουλάδων επωφελήθηκε σε ικανοποιητικό βαθμό, αφού εις το όνομα της εθνικής ασφάλειας κατέπνιξε κάθε αντιπολιτευόμενη φωνή και ενίσχυσε τις πελατειακές του σχέσεις εντάσσοντας υπό τον έλεγχο και την προστασία του τις οικογένειες των Μαρτύρων. Σε αντάλλαγμα των ευνοϊκών προνομίων που απολαμβάνουν οι οικογένειες αυτές ακόμη και στις μέρες μας (ελεύθερη πρόσβαση και φοίτηση στα πανεπιστήμια χωρίς συμμετοχή στις εισαγωγικές εξετάσεις όπως ισχύει για τους υπόλοιπους μαθητές, ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για χορήγηση στεγαστικών δανείων με χαμηλότερο επιτόκιο και πιο ευέλικτο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής, παροχή δωρεάν αγαθών και τροφίμων όπως απορρυπαντικά και ρύζι) το ισλαμικό καθεστώς κέρδισε τον φιλικό προσεταιρισμό των συγγενών των θυμάτων και παγίωσε την εξουσία του στο εσωτερικό της χώρας.

saddam_hussein_ruins_monuments_in_baghdad_iraq8.jpg

Στον αντίποδα, το Ιράκ συνέχισε τον θλιβερό δρόμο της παρακμής. Σαν να μην έφτανε ο οχτάχρονος πόλεμος με το Ιράν, το 1990 ο Σαντάμ Χουσεΐν επιτέθηκε στο Κουβέιτ και ακολούθησε «Ο Πόλεμος του Κόλπου» ή «Η Καταιγίδα της Ερήμου». Στο Ιράκ επιβλήθηκαν διεθνείς κυρώσεις, που κατέστησαν πολύ δύσκολη την αγορά φαρμάκων και τροφίμων από τον πληθυσμό, ενώ ο ιρακινός δικτάτορας ζούσε πλουσιοπάροχα στα πολυάριθμα ανάκτορά του. Το δράμα του Ιράκ συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας με την εμφάνιση του νέου καρκινώματος στη Μέση Ανατολή, των μακελάρηδων της ISIS.

Ο »Πόλεμος των Πόλεων» είναι ένα λησμονημένο γεγονός της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας, που εμβολίασε με επιπρόσθετο πόνο την επί αιώνων ταραγμένη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Διατάραξε τις αναγκαίες συνθήκες ειρήνης, σταθερότητας και ασφάλειας για την πρόοδο των Ιρακινών και Ιρανών, ισχυροποίησε τα καθεστώτα των δύο χωρών -εφόσον και τα δύο εξήλθαν ενδυναμωμένα την επομένη του πολέμου- και απέδειξε για μια ακόμη φορά την τραγική απόληξη του ρόλου των τυραννιών, της φαυλότητας και της καταστροφής που προκαλούν.

Πηγή: www.lifo.gr

Τα χαρακτηριστικά των Νεοελλήνων

simea.jpg

Η Ελλάδα στον κόσμο

Αρνητικές ποιότητες των Νεοελλήνων

– Οι πολίτες στην Ελλάδα δεν αντιλαμβάνονται πάντοτε τη διασύνδεση ανάμεσα στην υγιή ανάπτυξη του κράτους και τη δική τους ευημερία.

– Οι Νεοέλληνες παραμένουν απείθαρχοι απέναντι στους νόμους, καθώς γνωρίζουν πως τις περισσότερες φορές οι πολιτικοί θα υποχωρήσουν μπροστά στο ενδεχόμενο της λαϊκής δυσαρέσκειας και θα αλλάξουν όποιον νόμο δεν ευχαριστεί τους πολίτες.

– Οι Νεοέλληνες έχουν υιοθετήσει τη λογική της ήσσονος προσπάθειας και του κακώς εννοούμενου δημοσιοϋπαλληλικού τρόπου αντίληψης, αναζητώντας μια θέση εργασίας στον δημόσιο τομέα, που θα τους παρέχει υψηλή αμοιβή, χωρίς να απαιτείται από αυτούς ιδιαίτερος κόπος και πολύωρη απασχόληση (λογική που έχει οδηγήσει στη δημιουργία ενός παντελώς αναποτελεσματικού κρατικού μηχανισμού με πλήθος δημοσίων υπαλλήλων που αναζητούν τρόπους να εργαστούν όσο γίνεται λιγότερο).

– Οι Νεοέλληνες, σε μεγάλο ποσοστό, θεωρούν πως η «καλοπέραση» και ο πολυτελής ράθυμος βίος αποτελούν υπέρτατες αξίες.

– Πολλοί Νεοέλληνες τείνουν να αποθεώνουν πάρα πολλά στοιχεία ξένων από τον λεγόμενο δυτικό πολιτισμό και συχνά καταφεύγουν σ’ έναν άγονο μιμητισμό τους.

– Κύριο χαρακτηριστικό των Νεοελλήνων που γίνεται ολοένα και πιο αισθητό είναι η τάση τους να ενδίδουν στον λαϊκισμό των πολιτικών και να στηρίζουν με την ψήφο τους εκείνο το κόμμα που τους υπόσχεται τα περισσότερα.

– Οι Νεοέλληνες έχουν αφεθεί σ’ έναν τρόπο ζωής στον οποίο κυριαρχεί η ευκολία κι έχουν απομακρυνθεί από τις επιλογές εκείνες που οδηγούν στην πνευματική και ψυχική τους καλλιέργεια.

– Οι Νεοέλληνες έχουν αποκτήσει μια ιδιαιτέρως κακή νοοτροπία φθόνου.

– Οι Νεοέλληνες εντυπωσιάζονται από το υψηλό βιοτικό επίπεδο άλλων κρατών και επιθυμούν να έχουν ανάλογα προνόμια, χωρίς όμως να αναλογίζονται τον τρόπο ζωής ή το υψηλό κόστος ζωής εκεί.

– Οι Έλληνες ταλανίζονται διαχρονικά από τη διχόνοια που τους αποτρέπει από το να συσπειρωθούν και να διεκδικήσουν όλοι μαζί από κοινού τις αναγκαίες λύσεις για τα σημαντικά προβλήματα του τόπου.

Θετικές ποιότητες των Νεοελλήνων

– Οι Νεοέλληνες, όπως αυτό αποδεικνύεται από τις συνεχείς διακρίσεις όσων σταδιοδρομούν σε χώρες του εξωτερικού, έχουν και τη δυνατότητα και τη θέληση να εργαστούν σκληρά και να επιτύχουν σημαντικά πράγματα, αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία να δράσουν σ’ ένα οργανωμένο περιβάλλον.

– Οι πολίτες στην Ελλάδα διατηρούν ακόμη, και παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά, αυξημένο το αίσθημα του ανθρωπισμού και της φιλανθρωπίας.

– Οι πολίτες στην Ελλάδα, υπό την επίδραση πιθανώς του κλίματος, είναι άνθρωποι πρόσχαροι και κοινωνικοί· δίνουν ιδιαίτερη αξία στην έννοια της φιλίας και γνωρίζουν πώς να απολαμβάνουν την ομορφιά του ελληνικού χώρου.

– Οι πολίτες στην Ελλάδα είναι δημιουργικοί κι εφευρετικοί.

– Οι πολίτες στην Ελλάδα αγαπούν βαθιά την ελευθερία τους, όπως και τη δημοκρατία.

– Οι Έλληνες σέβονται και ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό τις αρχές του χριστιανισμού.

Σύντμηση – διασκευή από το ιστολόγιο του Κ. Μάντη, latistor.blogspot.com

 

 

 

 

 

ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ-ορισμόςΚατά το γράψιμο πρέπει να ακολουθείτε σταθερά το σχέδιο που έχετε βάλει στη θεματική σας πρόταση και να περιλάβετε αρκετές λεπτομέρειες, ώστε να αναπτύξετε ικανοποιητικά την κεντρική σας ιδέα. Ο αναγνώστης θέλει να τον πληροφορήσετε τι λέει το βιβλίο σε κάθε κεφάλαιο. Γενικά θα πρέπει να συμπεριλάβετε τόσες λεπτομέρειες όσες είναι αρκετές να δώσουν στον αναγνώστη σας μια πλήρη και σύντομη γνώση του έργου.

Α. Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ

Η περίληψή σας, ιδιαίτερα εφόσον πρόκειται για περίληψη μεγάλου κειμένου, θα έχει κυρίως δύο μέρη:

ΜΕΡΟΣ 1: Εισαγωγή

Η εισαγωγή θα δίνει την ταυτότητα του έργου, το κύριο ή τα κύρια πρόσωπα και τη γενική δομή. Επίσης δείχνει την κεντρική σας ιδέα και τη θεματική σας πρόταση.

ΜΕΡΟΣ 2: Η περίληψη

Η περίληψη θα στηριχτεί στη θεματική σας πρόταση. Η ανάπτυξη του θέματός σας πρέπει να ακολουθεί τη μορφή του έργου που συνοψίζετε. Να θυμόσαστε πως ό,τι χαρακτηρίζει το θέμα σας ως θέμα είναι η κεντρική σας ιδέα –η ερμηνεία που δίνετε στο έργο εσείς– και οι θεματικές σας προτάσεις που δίνουν ενότητα στις παραγράφους σας. Θα πρέπει να μη ξεχνάτε ότι πρέπει

α) να ακολουθείτε πιστά το έργο που συνοψίζετε,

β) να γράφετε με σαφήνεια, ακρίβεια και με δικό σας τρόπο και

γ) να διαλέγετε μερικές λέξεις, φράσεις ή χωρία από το έργο, για να δώσετε στον αναγνώστη σας τουλάχιστον μια γεύση από το πρωτότυπο.

Β. ΠΕΡΙΛΗΨΗ κειμένου

Οι βασικές αρχές καθώς και τα βήματα που θα ακολουθήσετε και σε αυτή την περίπτωση θα είναι τα ίδια με αυτά για μια περίληψη λογοτεχνικού έργου.

Στην πραγματικότητα, για να έχετε επιτυχία στη συγγραφή μιας περίληψης ενός άρθρου, ενός δοκιμίου ή ενός αποσπάσματος επιστημονικού έργου, θα πρέπει προηγουμένως να έχετε ασκηθεί επαρκώς στη συγγραφή περιλήψεων λογοτεχνημάτων. Και στην περίπτωση αυτή το νόημα του κειμένου θα πρέπει να το αποδώσετε σύντομα (το νέο κείμενο θα κατέχει περίπου το 1/3 του μεγέθους του αρχικού), αφού έχετε επιλέξει το ουσιώδες από το επουσιώδες και με λόγο πυκνό.

Συγκεκριμένα η ενδεδειγμένη πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσετε θα διακρίνεται από τα παρακάτω στάδια:

Πρώτο στάδιο

  • Τα βασικά βήµατα για τη σύνταξη σωστής περίληψης είναι:
    1. Η προσεκτική ανάγνωση του κειµένου.
    2. Ο εντοπισµός του θεµατικού του κέντρου (δηλαδή του κύριου θέµατος του κειµένου). Σ’ αυτό µπορεί να σας βοηθήσει και ο τίτλος του κειµένου, αφού συχνά αυτός συνοψίζει το κύριο θέµα του κειµένου.
    3. Η µελέτη της δοµής κάθε παραγράφου του κειµένου, προκειµένου να κατανοήσετε τις ιδέες και τον τρόπο που αναπτύσσονται στο κείµενο. Σημειώνετε τις θεματικές προτάσεις των παραγράφων και τις σημαντικές λεπτομέρειές τους.
    4. Η υπογράµµιση των λέξεων – κλειδιών, των λέξεων δηλαδή που αποδίδουν βασικά νοήµατα του κειµένου.
    5. Η διάκριση των επιμέρους ενοτήτων και η καταγραφή του θέματός τους.
    6. Ο εντοπισμός των σχέσεων που υπάρχουν ανάμεσα στις ενότητες.
    7. Η γραφή σύντοµων πλαγιότιτλων σε κάθε παράγραφο -κυρίως: αν δεν υπάρχει θεματική πρόταση.
    8. Σημείωση των συνεκτικών λέξεων ή φράσεων με τις οποίες συνδέονται οι παράγραφοι μεταξύ τους, γιατί βοηθούν στην εύρεση των σχέσεων και την πορεία της σκέψης.
    9. Γραφή της περίληψης: αξιοποιώντας όλα τα παραπάνω.

Δεύτερο στάδιο

Αφού κρατήσετε τις παραπάνω σημειώσεις, τις οργανώνετε σε συνεχή λόγο με αλληλουχία και συνοχή.

  • Πολύ απλά, ακολουθήστε τις οδηγίες που δίνονται στο παρακάτω βιντεάκι ενός-δυο λεπτών, για παιδιά του Δημοτικού: https://www.youtube.com/watch?v=irKFjxhBwxM.
  • Πιο αναλυτικά ακολουθήστε τις παρακάτω οδηγίες:
  1. Διαβάστε το κείμενο προσεκτικά. Ερμηνεύστε τις άγνωστες λέξεις. Αν βρείτε μεταφορικές εκφράσεις ερευνήστε τη σημασία που έχουν.
  2. Όταν βεβαιωθείτε ότι καταλάβατε κάθε λεπτομέρεια, ξαναδιαβάστε το κείμενο για να συλλάβετε την κεντρική σκέψη. Ρωτήστε τον εαυτό σας «Για ποιο λόγο μας μιλάει το κείμενο; Τι τίτλο θα μπορούσα να δώσω, αν μου το ζητούσαν;». 
  3. Αρχικά προτάξτε το θέμα και κατόπιν παρακολουθείστε τους συλλογισμούς του συγγραφέα που έχουν σκοπό να αποδείξουν το θέμα. Επιμένετε στην καταγραφή των σχέσεων μεταξύ των λεπτομερειών και της θεματικής πρότασης, των παραγράφων και της θεματικής ενότητας στην οποία ανήκουν και των ενοτήτων με το κεντρικό θέμα. Έτσι εξασφαλίζετε την ενότητα.
  4. Διαβάστε και πάλι το κείμενο να βρείτε τα κύρια σημεία που στηρίζουν την κεντρική σκέψη. Καταγράψτε τα στη σειρά. Αφαιρέστε τις επεξηγήσεις, τα εισαγωγικά, τις μεταφορικές εκφράσεις και τις ασήμαντες λεπτομέρειες.
  5. Σε γενικές γραμμές ακολουθείται το σχεδιάγραμμα της περίληψης, δηλαδή η σειρά των παραγράφων του κειμένου. Όταν υπάρχει αποσπασματικότητα στο κείμενο, π.χ. τα αίτια ενός προβλήματος αναφέρονται στη δεύτερη, την πέμπτη και την έβδομη παράγραφο του κειμένου, στην περίληψη ενδείκνυται να αλλάζει η σειρά των παραγράφων του κειμένου και να αποδίδονται όλα μαζί τα αίτια του προβλήματος. – Δεν κατακερματίζετε το κείμενο της περίληψης σε πολλές επιμέρους παραγράφους. Είναι λάθος να επιχειρείται ο σχηματισμός περίληψης για καθεμιά από τις παραγράφους του κειμένου, και γιατί πολλά -ενδεχομένως μη σημαντικά- στοιχεία θα γραφούν αλλά και γιατί κινδυνεύει να χαθεί η αλληλουχία των νοημάτων και η συνοχή του κειμένου. Συνήθως το κείμενο της περίληψης αποτελούν μία έως τρεις παράγραφοι.
  6. Τηρείται η χρονική σειρά του αρχικού κειμένου. Η χρονική σειρά των γεγονότων ή των ιδεών που ακολουθεί ο συγγραφέας στις παραγράφους πρέπει να ακολουθείται και στην περίληψη.
  7. Συχνά, ο συγγραφέας απευθύνεται σε ανώνυμους ή και φανταστικούς αναγνώστες. Στο κείμενο του μπορεί είτε να ταυτίζεται με αυτούς χρησιμοποιώντας το «εμείς» είτε να αποστασιοποιείται από αυτούς χρησιμοποιώντας το «αυτοί». Αυτές οι διακρίσεις διατηρούνται μέσα στην περίληψη, όπως διατηρείται επίσης η οπτική γωνία του συγγραφέα, π.χ. αν ένας συγγραφέας αναφέρεται στους νέους σε γ΄ πρόσωπο, γιατί ο ίδιος δεν είναι πια νέος, δεν πρέπει, επειδή ο γράφων είναι νέος, να χρησιμοποιεί στην περίληψη του το «εμείς».
  8. Συνοψίστε το κείμενο με δικά σας λόγια. Γράφετε σε πλάγιο λόγο και δικό σας λεξιλόγιο. (Συνήθως χρησιμοποιούμε τον πλάγιο λόγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεται κατάχρηση του πλαγίου λόγου σε όλη την έκταση της περίληψης. Μπορεί κάποιος να ξεκινήσει μ’ αυτόν, να συνεχίσει σε ουδέτερο ύφος και σε γ’ ενικό πρόσωπο και να επαναφέρει τον πλάγιο λόγο στο τέλος ή σε κάποιο άλλο σημείο της περίληψης. Τονίζεται ότι εξίσου επιτυχημένα μπορεί να αποδοθεί η περίληψη ενός κειμένου σε ευθύ λόγο). Κάντε την περίληψή σας καθαρή, ομαλή έκθεση του ενός τρίτου ή τετάρτου του αρχικού κειμένου. Συγκρίνετε την περίληψή σας με το αρχικό κείμενο. Βεβαιωθείτε ότι είναι μια καλή ερμηνεία του. Βεβαιωθείτε επίσης ότι δεν έχετε αφαιρέσει καμιά σπουδαία ιδέα. Αν έχετε εκφράσει μια γνώμη ή κρίνατε ένα γεγονός που δεν δίνεται στο πρωτότυπο, διαγράψτε το.
  9. Δε σχολιάζετε και δεν αναλύετε το κείμενο. Η περίληψη έχει πληροφοριακό ύφος (τυπικό, απρόσωπο) και δεν σχολιάζει το κείμενο. (Απέχουμε από κάθε είδους κριτική ή σχολιασμό ή αξιολόγηση του αρχικού κειμένου. Ασχέτως αν συμφωνούμε ή όχι με τις απόψεις του συγγραφέα, δεν χρησιμοποιούμε στην περίληψη πρόσθετα στοιχεία που δεν υπάρχουν στο κείμενο ούτε σχόλια, επιδοκιμαστικά ή αποδοκιμαστικά).
  10. Αξιοποιείστε το κατάλληλο λεξιλόγιο, το οποίο προσαρμόζεται κάθε φορά στο συγκεκριμένο κείμενο και εκφράστε όλες τις σκέψεις σας σε κυριολεκτική γλώσσα.
  11. Συμπυκνώστε την περίληψή σας όσο μπορείτε περισσότερο, χωρίς να θυσιάζετε την καθαρότητα ή να απορρίψετε κανένα ενδιαφέρον σημείο. Αν έχετε περιλάβει μερικές ασήμαντες λεπτομέρειες, διαγράψτε τις. Αν έχετε εκφράσει μερικές ιδέες δύο φορές, αφαιρέστε τις. Αν μπορείτε να αντικαταστήσετε μια δευτερεύουσα πρόταση με μια φράση ή μια λέξη που να εκφράσει αυτό που θέλετε εξίσου καθαρά, κάντε το.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΥΚΝΩΣΗΣ

α) απαλοιφή ονοματικών ή άλλων προσδιορισμών (π.χ. η όμορφη πόλη = η πόλη )

β) απόδοση εννοιών της ίδιας οικογένειας μ έναν περιεκτικό όρο (π.χ. οι εφημερίδες, τα περιοδικά, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο = τα μέσα μαζικής ενημέρωσης)

γ) αντικατάσταση μιας σειρά ενεργειών από μια φράση που συνοψίζει την όλη πράξη (π.χ. ξύπνησε, σηκώθηκε από το κρεβάτι, ντύθηκε, πλύθηκε, έφαγε γρήγορα το πρωινό του, πήρε τη τσάντα του κι έφυγε για το σχολείο = ετοιμάστηκε και πήγε στο σχολείο)

δ) αντικατάσταση μιας περιόδου από τη λεκτική πράξη που δηλώνει (π.χ. Η μητέρα του Νίκου είπε στον καθηγητή της τάξης ότι στο γιο της έτυχε μια οικογενειακή υποχρέωση, κοιμήθηκε αργά και γι’ αυτό δεν ήρθε στο σχολείο τη Τρίτη = Η μητέρα του Νίκου δικαιολόγησε τις απουσίες του γιου της)

ε) η σύμπτυξη στην ίδια περίοδο των νοημάτων δύο ή περισσότερων παραγράφων, στις οποίες παρατηρείται συνάφεια ως προς το περιεχόμενο, μέσω δευτερευουσών προτάσεων.

στ) αντικατάσταση δευτερευουσών προτάσεων από μετοχές (π.χ. Συχνά οι πολιτικοί συνδέονται με διαπλεκόμενα συμφέροντα, γεγονός που τροφοδοτεί αφορμή για ποικίλες αντιδράσεις = προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις)

12. ΑΡΧΗ: µε αναφορά στο κείµενο/συγγραφέα ή απευθείας· αρχίζουμε με τη φράση: «ο συγγραφέας/ αρθρογράφος τον κειμένου αναφέρει /ται, παρουσιάζει, προβάλλει, προβληματίζεται, τονίζει, επισημαίνει, αναφέρει, περιγράφει, σημειώνει, σχολιάζει κτλ…». Ακολουθεί το θεματικό κέντρο του κειμένου, με το οποίο ολοκληρώνεται η περίοδος.

Δόκιμες – Στερεότυπες ενάρξεις περιληπτικού κειμένου

  • Ο δημοσιογράφος στο άρθρο του καταγράφει τον προβληματισμό του αναφορικά…
  • Ο συγγραφέας αναφερόμενος στο ρόλο που διαδραματίζει (η τηλεόραση)
  • αναγνωρίζει…
  • Το άρθρο αυτό θίγει το πολυσυζητημένο (πολύκροτο θέμα)…
  • Ο δημοσιογράφος με αφορμή (την παράδοση στις αστυνομικές αρχές χρηματικού ποσού από νεαρό μετανάστη) διαπιστώνει ότι…
  • Ο συντάκτης του παρόντος κειμένου τονίζει…
  • Στο κείμενο αυτό υποστηρίζεται ότι…
  • Στο κειμενικό αυτό απόσπασμα εκφράζεται η άποψη ότι…
  • Στο δοκιμιακό αυτό κείμενο ο συγγραφέας πραγματεύεται…
  • Σύμφωνα με το άρθρο…
  • Ο επιφυλλιδογράφος εκφράζει την άποψη να προσεγγίσει…
  • Κατά το συγγραφέα η πρωτοφανής έξαρση…
  • Ο κειμενογράφος διαπιστώνοντας την κρίση που διέρχεται η σύγχρονη κοινωνία (…) επιχειρεί …
  • Η θέση του συγγραφέα είναι…
  • Στο δημοσίευμα αυτό ο αρθρογράφος υπερασπίζεται την άποψη…
  • Στο συγκεκριμένο απόσπασμα ο συγγραφέας διαπιστώνει , προσεγγίζει, φωτίζει , διερευνά…
  • Ο δοκιμιογράφος του αποδεικτικού αυτού δοκιμίου επιχειρηματολογεί…
  • Το πρόβλημα που απασχολεί το συγγραφέα…
  • Ο συγγραφέας στο άρθρο του αναφέρεται στο επίμαχο ζήτημα…
  • Σε πρόσφατο δημοσίευμα του Τύπου προβάλλεται…
  • Ο συγγραφέας διατυπώνει την άποψη ότι…

 Δεύτερη περίοδος: Αποτελεί την περιληπτική διατύπωση της πρώτης παραγράφου.

i) Συνδέεται με την πρώτη περίοδο με τη χρήση μια διαρθρωτικής λέξης ή φράσης.

ii) Έπειτα καταγράφουμε συνοπτικά το περιεχόμενο της πρώτης παραγράφου.

π.χ.: Αρχικά (πρώτα πρώτα, στην αρχή) ο συγγραφέας επισημαίνει / υποστηρίζει / διαπιστώνει / εκτιμά…

13. Επόμενες περίοδοι: Συνεχίζετε με τον ίδιο τρόπο για όλες τις επόμενες παραγράφους με βάση τον πλαγιότιτλο και τις σημειώσεις κάθε παραγράφου. Ο λόγος πρέπει να είναι συνεχής και να διασφαλίζεται η αλληλουχία και η συνοχή των νοημάτων με τις κατάλληλες διαρθρωτικές λέξεις ή φράσεις.

  • π.χ.: Στη συνέχεια, κατόπιν, επίσης τονίζει, παράλληλα επισημαίνει, προσθέτει ακόμα, επιπλέον υποστηρίζει, αντίθετα προβάλλει…

14. Την τελευταία παράγραφο του αρχικού κειμένου τη διαμορφώνετε σε πρόταση κατακλείδα της περίληψης, αρχίζοντας με την κατάλληλη έκφραση.

π.χ. Ο συγγραφέας του κειμένου καταλήγοντας, συμπεραίνει… κτλ.

15. Τηρείτε τις αναλογίες, ώστε τα μέρη του αρχικού κειμένου να έχουν ανάλογη έκταση στην περίληψη. Αυτό βέβαια εξαρτάται από τη σπουδαιότητά τους.

Ο λόγος πρέπει να είναι συνεχής. Χρησιµοποιείστε τις κατάλληλες συνδετικές λέξεις ή φράσεις για να συνδέσετε οµαλά τις ιδέες-πληροφορίες και να δηµιουργήσετε ένα κείµενο µε συνοχή και αλληλουχία νοηµάτων. Προσέξτε τη διάρθρωση του κειμένου της περίληψης με την επιλογή των κατάλληλων διαρθρωτικών λέξεων ή φράσεων. Διάφορα επιρρήματα, σύνδεσμοι, εξαγγελτικές ή συγκεφαλαιωτικές προτάσεις, που υπάρχουν στο αρχικό κείμενο, πρέπει να επισημαίνονται, να αποκωδικοποιούνται και να λαμβάνονται υπ’ όψιν απ’ αυτόν που γράφει την περίληψη, επειδή δίνουν πληροφορίες για την εσωτερική σύνδεση του κειμένου καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η επιχειρηματολογία. Ακόμα, λέξεις ή φράσεις που δηλώνουν αιτία, συνέπεια, αντίθεση, προϋπόθεση κ.λπ. πρέπει να τοποθετούνται εύστοχα και από αυτόν που καλείται να αποδώσει την περίληψη ενός κειμένου, ανάλογα βέβαια με το νόημα, ώστε να διασφαλίζεται η μεγαλύτερη δυνατή συνοχή του περιληπτικού κειμένου.

π.χ. Επίσης τονίζει, παράλληλα επισημαίνει, προσθέτει ακόμα, αντίθετα προβάλλει, επιπλέον υποστηρίζει κτλ.

16. Αποφεύγετε την υπερβολική αφαίρεση και τις γενικεύσεις. Σε γενικές γραμμές στην περίληψη αποφεύγουμε:

  1. τα παραδείγματα, την απαρίθμηση εννοιών και τα ασύνδετα οχήματα, που διευκρινίζουν φαινόμενα και καταστάσεις
  2. τις ερωτήσεις, ευθείες ή πλάγιες (ο λόγος μας γίνεται συντομότερος, αν παρουσιάσουμε αμέσως την απάντηση που δίνεται στο κείμενο ή έστω εννοείται)
  3. τα καλολογικά στοιχεία (παρομοιώσεις, μεταφορές κ.ά.), τις παρενθετικές προτάσεις, τις επεξηγήσεις
  4. τις συγκρίσεις και τις αναλογίες
  5. τις τυχόν νοηματικές επαναλήψεις του κειμένου.

17. Βεβαιωθείτε ότι η δομή των προτάσεων, η γραμματική χρήση, ο συλλαβισμός και η στίξη στην περίληψή σας είναι σωστές.

18. Χρήσιμα ρήματα για την περίληψη κειμένου είναι τα εξής:

αναφέρει, -εται θεωρεί διαμαρτύρεται
επισημαίνει, -εται διατείνεται προτείνει, -εται
αναλύει ,-εται προσθέτει προτρέπει
υποστηρίζει,-εται διατυπώνει, -εται διαπιστώνει
ισχυρίζεται εξηγεί κλείνει
τονίζει, -εται αντικρούει, -εται καταλήγει
υπογραμμίζει,-εται καταγγέλλει συμπεραίνει
διευκρινίζει, -εται απευθύνεται  θίγει το θέμα                    
υπαινίσσεται δηλώνει, -εται διακρίνει,-εται
παρουσιάζει,-εται    

19. ΠΡΟΣΟΧΗ: Η περίληψή σας δεν πρέπει να υπερβαίνει τον αριθμό των λέξεων που ορίζεται. (Υπενθυμίζουμε: σε περίπτωση που δεν ορίζεται αριθμός λέξεων, η έκταση της περίληψης είναι περίπου στο 1/3 του κειμένου).

20. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ διαβάστε τις 2 σελίδες που ακολουθούν στο συνημμένο αρχείο:

Αξιολ. περίληψης (από φροντ.-αναλυτικά).

Τρομοκρατία – Έκθεση Γ’ Λυκείου – Κριτήριο αξιολόγησης

ΚΕΙΜΕΝΟ: Τρία Νόμπελ ζητούν, τώρα, δίκαιες λύσεις

«Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της περασμένης εβδομάδας στις Η.Π.Α. συγκλόνισαν ολόκληρη την ανθρωπότητα και μας θύμισαν με δραματικό τρόπο σε τι αβύσσους μπορεί να μας βυθίσει η απάνθρωπη συμπεριφορά που δείχνουμε οι μεν στους δε.

WTC_attack.jpg

Ήταν ενθαρρυντικό ότι σχεδόν όλος ο κόσμος εναντιώθηκε έντονα σ’ αυτές τις τόσο ειδεχθείς πράξεις που διαλύουν με τρόπο βίαιο και τρομακτικό τη ζωή τόσων αθώων ανθρώπων, των οποίων μόνη έννοια ήταν να εξασφαλίσουν την καθημερινή τους ύπαρξη. Σε τούτη την απερίγραπτη τραγωδία, η αξιοπρέπεια, που κάνει τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπινων όντων του πλανήτη να ξεχωρίζει, βρήκε την έκφραση της στην απερίφραστη καταδίκη των τρομερών αυτών πράξεων αγριότητας.

Μ’ αυτή την πλειοψηφία θέλουμε να ενώσουμε την κοινή φωνή μας για να καταδικάσουμε τέτοιες ενέργειες και να εκφράσουμε στην αμερικανική κυβέρνηση, το λαό, και κυρίως σ’ αυτούς που έχασαν συγγενείς και φίλους, την πρόθεση συμμετοχής μας. θα συμμετάσχουμε στον αγώνα τους και ελπίζουμε ότι θα απαλύνει τον πόνο τους το γεγονός ότι τόσοι άνθρωποι ανά τον κόσμο τον συμμερίζονται.

Τα γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας αποτελούν νέα πρόκληση για την απελευθέρωση του κόσμου από τη μάστιγα της τρομοκρατίας. Αυτά τα γεγονότα υπογραμμίζουν πόσο ευάλωτοι είμαστε όλοι απέναντι στην τρομοκρατία. Είθε οι ένοχοι να βρεθούν, να συλληφθούν και να τιμωρηθούν αυστηρά.

Σε μια τέτοια ώρα, ο κόσμος θα πρέπει να διαμορφώσει κοινό μέτωπο προς αυτή την κατεύθυνση. Η τρομοκρατία επιζητεί την επικράτησή τnς πάνω και έξω από νόμους. Τα βήματά μας κατά τnς τρομοκρατίας θα πρέπει να γίνουν με μεγάλη ακρίβεια εντός του διεθνούς και εθνικών δικαίων.

Σε αυτή την περίοδο της επικείμενης κρίσης είναι ανάγκη να επιδειχθεί σύνεση στην άσκηση της εξουσίας του κράτους και της κυβέρνησης. Οι δράσει που θα αναληφθούν δεν θα πρέπει να διογκώσουν τις εντάσεις και να διχάσουν τον κόσμο, γιατί είναι ακριβώς στη μάχη με το διχασμό, όπου η τρομοκρατία βρίσκει πρόσφορο έδαφος.

Η πρόσφατη ιστορία της πατρίδας μας μάς δίδαξε ότι οι διαπραγματεύσεις είναι το πλέον ασφαλές μέτρο για την εξεύρεση μόνιμων λύσεων ακόμα και στα πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζονται με περισσότερη δυσκολία.

Στον αγώνα και την προσπάθεια για την εξουδετέρωση της τρομοκρατίας οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τα γενεσιουργά αίτια αυτών των προβλημάτων σε ολόκληρο τον κόσμο και να βρούμε δίκαιες λύσεις. Στη Μέση Ανατολή, κυρίως, θα πρέπει να διπλασιάσουμε τις προσπάθειες ώστε να βρούμε δίκαιη και ειρηνική λύση. Αν από τα τραγικά γεγονότα τnς περασμένης εβδομάδας, μπορεί να αναδυθεί σε όλους μας μια νέα βούληση για συνεργασία, ώστε να βρούμε δίκαιες λύσεις για τα προβλήματα που απειλούν την επιβίωση, την ασφάλεια και την ευημερία όλων μας, θα έχουμε αποτίσει το σημαντικότερο φόρο τιμής στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους».

Μετά την τρομοκρατική επίθεση τnς 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη,

Φρεντερίκ Ντε Κλερκ, Νέλσον Μαντέλα, Ντέσμοντ ΤούτουFRMANDELA3

desmottuttu100.jpg

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Α. Να αποδώσετε περιληπτικά το περιεχόμενο του κειμένου.  (25 Μονάδες)

Β1. Ποιο θέμα πραγματεύονται οι συγγραφείς του κειμένου και ποια η θέση τους πάνω σε αυτό; (5 Μονάδες)

Β2. Ποιοι τρόποι πειθούς κυριαρχούν στο κείμενο και ποιες προθέσεις των συγγραφέων εξυπηρετούν;      (10 Μονάδες)

Β3. Να εντοπίσετε τα στοιχεία εκείνα που δίνουν διδακτικό /παραινετικό χαρακτήρα στο κείμενο.  (5 Μονάδες)

Β4. Στο κείμενο χρησιμοποιείται ο υποταγμένος μικροπερίοδος λόγος και το α’ πληθυντικό πρόσωπο. Να το ερμηνεύσετε λαμβάνοντας υπόψη σας και τον τίτλο του κειμένου. (5 Μονάδες)

Β.5. α) Να γραφούν τα συνώνυμα των λέξεων: ειδεχθείς, απερίφραστη, μάστιγα, διχασμός, αναδυθεί. (5 Μονάδες)

β) απάνθρωπη, τρομοκρατία, διαπραγματεύσεις, εξεύρεση, εξουδετέρωση. Να βρείτε από ποια συνθετικά αποτελούνται οι παραπάνω λέξεις και να σχηματίσετε από ένα σύνθετο, χρησιμοποιώντας το δεύτερο συνθετικό τους.  (5  Μονάδες)

Γ. Παραγωγή κειμένου

«Από το 2001 και εξής, η έναρξη του σχολικού έτους στην Ελλάδα συμπίπτει με την αποφράδα ημέρα τnς 11nς Σεπτεμβρίου, ημέρα πόνου αλλά και έντονα ανησυχίας για το μέλλον τnς ανθρωπότητας. Μια νέα μορφή «σκοτεινού» πολέμου απειλεί όλους μας, καθώς από εκείνη την ημέρα και εξής, πολλά τρομοκρατικά χτυπήματα με χιλιάδες αθώα θύματα έλαβαν χώρα σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Με την έναρξη λοιπόν του φετινού σχολικού έτους, καλείστε να γράψετε ένα άρθρο (400-500 λέξεων) για το πρώτο φύλλο τnς σχολική σας εφημερίδα, όπου θα αναπτύξετε τις απόψεις σας για το φαινόμενο τnς τρομοκρατίας. Αφού αναφερθείτε συνοπτικά στα συνηθέστερα κίνητρα των τρομοκρατών, επιμείνετε κυρίως στα αίτια αλλά και στις συνέπειες του δυσάρεστου αυτού φαινομένου.»  (40 Μονάδες)

 

 

Διάγραμμα της έννοιας «Τρομοκρατία»

images.jpg

Σύμφωνα με τον Krueger, όπου υπάρχει πλήρης έλλειψη πολιτικών ελευθεριών δεν υπάρχει κίνδυνος τρομοκρατίας, γιατί στις χώρες αυτές, όπου ακόμα και η σκέψη σε στέλνει φυλακή, είναι αδύνατον να οργανωθεί τρομοκρατική οργάνωση.
Στις χώρες με πλήρη πολιτική ελευθερία η τρομοκρατία δεν χρειάζεται, αφού οι πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές γίνονται γρήγορα. Επομένως, εκεί όπου η τρομοκρατία ανθεί είναι στις χώρες, όπου υπάρχουν λίγες πολιτικές ελευθερίες, διότι οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών δεν είναι αρκετά δικτατορικές, για να τσακίσουν τρομοκρατικές οργανώσεις, αλλά ούτε αρκετά φιλελεύθερες, ώστε να συμβούν γρήγορα πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές.

ΟΡΙΣΜΟΣ

Γενικά, η τρομοκρατία (terrorism), αν και δεν υπάρχει διεθνώς συμφωνημένος ορισμός, αποτελεί τη “συστηματική” χρήση ή την απειλή χρήσης βίας, ως αντίδραση ή άσκηση πίεσης από οργανωμένες ομάδες με πολιτικά, θρησκευτικά ή άλλα ιδεολογικά κίνητρα εναντίον ατόμων, ομάδων ή περιουσιών, με απώτερο στόχο τις κυβερνήσεις από τις οποίες προσδοκούν κάποια πολιτικά οφέλη, αλλά όχι την κατάληψη εδάφους. Η τρομοκρατία έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη και από τις μυστικές υπηρεσίες των κυβερνήσεων.
Βασικά χαρακτηριστικά της τρομοκρατίας είναι η ανωνυμία και η μυστικότητα των μελών τους, όχι όμως και των οργανώσεων. Τα τρομοκρατικά πλήγματα (δολοφονίες, βομβιστικές ενέργειες, αεροπειρατείες, απαγωγές), γενικά προκαλούν πανικό και αποδιοργάνωση. Τις περισσότερες φορές πλήττουν ακόμη και τον άμαχο πληθυσμό, δηλαδή προκαλούν τον τραυματισμό ή το θάνατο αθώων πολιτών.

ΑΙΤΙΑ
1→ Η ανισομερής οικονομική ανάπτυξη και συμμετοχή στα διεθνή δρώμενα, το έλλειμα εκδημοκρατισμού και χρηστής και αποτελεσματικής διακυβερνήσεως σε πολλές υπανάπτυκτες και αναπτυσσόμενες χώρες και μάλιστα ανεξάρτητα από τον φυσικό τους πλούτο, μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα στις χώρες του Βορρά και του Νότου, καθώς και μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η φτώχεια, σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας και την απουσία προοπτικής δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ οργής και μίσους που εκτονώνεται προς τις προνομιούχες χώρες μέσω της διεθνούς πλέον βίας, που ονομάζεται «τρομοκρατία».

2→ Φυσικά, ο πλούτος ανήκει στους λίγους, φαινόμενο που προκαλεί εντάσεις, ακόμη και εντός των κρατών, όπου, το λεγόμενο «όριο της φτώχειας» καλύπτει μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού τους.

3→ Περιφερειακές συγκρούσεις, όπως για παράδειγμα το Παλαιστινιακό, που δεν νομιμοποιούν τις επιθέσεις, ούτε είναι η πραγματική αιτία των τρομοκρατικών χτυπημάτων, επιβαρύνουν το κλίμα, φανατίζουν τις μάζες και δημιουργούν συνθήκες για την στρατολόγηση τρομοκρατών.

4→ Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός, που στρέφεται εναντίον οποιασδήποτε προσπάθειας εκσυγχρονισμού του Ισλάμ, ακόμη κι αν πρόκειται για δημοκρατική διακυβέρνηση ισλαμικής χώρας και συλλήβδην κατά του δυτικού πολιτισμού, αποτελεί βασική αιτία προκλήσεως και οργανώσεως της «ισλαμικής τρομοκρατίας». Αυτή λειτουργεί, είτε ανεξάρτητα, είτε υποστηρίζεται από εκλεγμένες κυβερνήσεις ή δικτατορικά καθεστώτα και καθοδηγεί τη δράση τρομοκρατών κατά των δυτικών κοινωνιών, εντός των ισλαμικών χωρών ή εκτός αυτών.

5→ Όσον αφορά στην οικονομική διάσταση αυτού του είδους της βίας, η οικονομική εξαθλίωση και φτώχεια, τα απολυταρχικά καθεστώτα και οι δικτατορίες ή τα «επαναστατικά κινήματα» στον ισλαμικό κόσμο επιτείνουν το φαινόμενο. Ο Μπιν Λάντεν και η Αλ-Κάϊντα προσβλέπουν στην ανόρθωση του αραβικού και ισλαμικού κόσμου, μέσω της επιστροφής στη μεσαιωνική «καθαρότητά» του.

6→ Παγκόσμια και περιφερειακά προβλήματα, όπως η προστασία περιβάλλοντος, το διεθνές εμπόριο, η υπόθεση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, η υποστήριξη κάθε λογής αυταρχικών καθεστώτων κ.λπ. ενισχύουν το αίσθημα της αδικίας και νομιμοποιούν στα μάτια του κόσμου τις επιθέσεις εναντίον οικονομικά και πολιτικά ισχυρών προσώπων.

7→ Η απουσία πολλών πολιτικών ελευθεριών στους πολίτες, η πολιτική σήψη και η έλλειψη κράτους πρόνοιας παράγουν τρομοκρατία.

8→  Κυριαρχία ενστίκτων, νευρώσεις, αισθήματα μειονεξίας.

9 → Ανασφάλεια και αβεβαιότητα για το μέλλον.

10 →  Αλλοτρίωση του ατόμου.

11→ Κρίση ηθικών αξιών και έλλειψη προτύπων.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
1. Απώλεια της ανθρώπινης ζωής και σωματικές βλάβες.

2. Οι καταστροφικές επιπτώσεις της τρομοκρατίας στις σύγχρονες οικονομίες είναι πολύ μεγάλες. Από τη διεθνή τρομοκρατία έχει επηρεασθεί η πορεία της οικονομίας και ειδικότερα η προοπτική αναπτύξεως και η εξέλιξη της υφέσεως. Υπήρξαν άμεσες συνέπειες στους κλάδους των αεροπορικών εταιρειών, των ασφαλειών και του τουρισμού. Αξίζει επίσης να αναφέρουμε την απειλή για τα συστήματα πληρωμών, για την αγορά χρήματος και κεφαλαίου, καθώς και για τις επενδύσεις. Ωστόσο, η «γενικευμένη αβεβαιότητα» συντηρεί το φόβο στις διεθνείς αγορές, που πλήττουν ειδικά τις ασθενέστερες, οικονομικά, χώρες, με αποτέλεσμα την αναστολή της οικονομικής προόδου.

3. Η τρομοκρατία, ως συστηματική επίθεση κατά των δημοκρατικών δομών των δυτικών κρατών, προξενεί πολιτική αστάθεια και αλλοιώνει το φρόνημα των πολιτών. Φέρνει τις κυβερνήσεις ενώπιον του διλήμματος ή να θεσμοθετήσουν και να ασκήσουν αποτελεσματική καταστολή ή να θεωρηθούν ανίκανες. Ενδεχομένως φθείρει τους όρους της ομαλής δημοκρατικής διακυβερνήσεως, είτε με την ανάδειξη τυχαίων ηγετών, ή με την ανατροπή των κατακτήσεων του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, που συγκροτούν τη βάση του πολιτισμού μας.

4. Περιορισμός της ελευθερίας, επικράτηση ανασφάλειας και φόβου, αλλαγή των καθημερινών μας συνηθειών.

5. Κυριαρχία της απαισιοδοξίας, στέρηση της ηρεμίας, δημιουργία ψυχολογικών προβλημάτων( πλήξη, άγχος, κατάθλιψη).

6. Πολιτιστική οπισθοδρόμηση, έλλειψη δημιουργικότητας, μαζική κουλτούρα.!

7. Διακυβεύεται η πολιτική σταθερότητα και πληθαίνουν τα περιστατικά επιθετικότητας και αναρχίας.

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ
− Να ενδυναμωθεί ο ρόλος των Ειδικών Δυνάμεων, οι οποίες θα πρέπει να συνεργάζονται αρμονικά με τις μυστικές υπηρεσίες.

− Να βελτιωθούν οι υπηρεσίες νομικής συνεργασίας σε ζητήματα τρομοκρατίας στον Δυτικό κόσμο.

− Να βελτιωθεί το καθεστώς ενεργειακής ασφάλειας της Δύσης, μέσω του περιορισμού της εξάρτησης από το Μεσανατολικό πετρέλαιο.| Να βελτιωθούν τα μέτρα αποτροπής και προστασίας των πυρηνικών και άλλων εγκαταστάσεων στη Ρωσία, στο Πακιστάν και στην Κεντρική Ασία.

− Είναι αναγκαίο να προωθηθούν δίκαιες και μετριοπαθείς λύσεις για την επίλυση καίριων και χρόνιων προβλημάτων.

− Είναι απαραίτητο η Δύση να παρακολουθεί τις πολιτικές, οικονομικές, πολιτιστικές, εκπαιδευτικές και θρησκευτικές εξελίξεις σε πολλές χώρες, γιατί δεν αποκλείεται από συγκεκριμένα «κενά» να προέρχεται η στρατολόγηση των αυριανών τρομοκρατών.|

− Να υπάρξουν διεθνείς συνεργασίες και να παροχή βοήθειας των ασθενέστερων χωρών από τις ισχυρότερες.

− Όσον αφορά το κοινωνικό επίπεδο κρίνεται απαραίτητο η ανάπτυξη κοινωνικών αρετών (ισότητα, ισονομία), ορθές διαπροσωπικές σχέσεις και καλλιέργεια ηθικοπνευματικών αξιών.